İÇİNDE YAŞARKEN BİLE ÖZLENEN YER: NİKSAR


Bu makale 2020-12-04 11:19:29 eklenmiş ve 1124 kez görüntülenmiştir.
Ali BERKE

İnsan, içinde yaşarken bile özler mi memleketini?

Özlüyorum işte!

Sonra aklıma bir sebeple gurbete düşmüş hemşerilerim geliyor.

Utanıyorum kendimden.

Kimbilir belki özlediğim, memleket de değildir hani!

Belki de sokaklarında geçirdiğim, oynadığım, yorulduğum, eve girmemek için bahaneler uydurduğum çocukluğumu özlüyorum.

Bezden yaptığımız topun peşinde toz toprak içinde koştuğum günler belki özlediğim. Belki de üstümüz başımız batsa da çamurundan şikayet etmediğim, ama taşla döşeli bazı sokaklarına da imrendiğim memleketimdi özlediğim.


Boymuca yağan karın içinde açılan izden, kuş lastikle güya ava çıktığımız bahçeleriydi belki özlediğim.

Ramazan ayında yine kaleden top atılıyor ama, o zamanlar topun sesini, şimdi yerinde yeller esen vaz ağacının dibinde kaleyi gözetleyerek, heyecanla beklemeyi özlüyorum belki de.

Çarşı ekmeği derdik ya! Belki onu özlüyorum. Yaramazlık yaptığımızda kulağımızı çeken büyükleri özlüyorum!

Bilya yüzünden, top yüzünden, duvardan atarak oynadığımız, kibrit kutusu kağıtları veya sakızdan çıkan artis(t) resimleri, yüzünden kavgalarımızı özledim belki de. Ve kavgadan sonra yine beraberce oyuna devam edişimizi.

Saklambaç diyorlar şimdi ama oyun olarak mı bilemem ama “biz,” siğnenbitlü” derdik ! Elim oynamak vardı.

Hiç bişe bulamazsak bir çakıl taşını diker, bir çizgi çeker “Çüş goga” oynardık. Beyocağı'nın vazgeçilmezi idi “çelik”

Her akşam neredeyse bir evde toplanılır, büyükler anlatır, biz çocuklar bir şey kaçırmamak için can kulağıyla dinlerdik.

Keşfi'nin ahşap merdiveninde oturmaktı belki özlediğim.

“Canım Keşfi'nin yine şadırvanı var hem de mermer ve daha güzel!” diyenler olacaktır.

O ahşap şadırvana oturan ben, ben değilim ve o mermerlerde de ahşabın sıcaklığı yok!

Yani !

Bunları bize yaşatan, bizim memleketimizdi. Memleket buydu gözümde.

Kimi sıvalı, kimi sıvasız, kimi ahşap doldurma, kimi tuğladan evleri  bir şirin güzükürdü gözüme. Bugün çok katlı dikilen beton yığınlarına inat.

Belki içinde bulunduğum çağı özledim.

Memleket geçmişimizin belgesi gibidir. Ve tapu kayıtları gibi gönlümüze, yüreğimize işlenmiştir o geçmiş.

Bu memleketin bir mimari estetiği, neredeyse her evin yeşili vardı ! diyerek Niksar'ın bir resmini paylaşmıştım Niksarlılar grubunda.

Bir değerli öğretmen arkadaşım “Nereye gitti ?” diye sormuştu.

Ben de “ O zamanlar herkesin bir evi vardı! Şimdilerde ev herkesin “demiştim.

Bundan kasıt mahalle kültürünün yerini site kültürünün (varsa) almasıdır.

Düşünün mahalle aralarında; örgüsünü, el işini, hazırlayacağı yemeğin malzemelerini, dolma içini ve yaprağını, yamalığını alıp toplanan, oturan ve birbirlerine psikolojik terepi uygulayan, derdini paylaşan, içini döken ve evine huzurlu ve dingin olarak dönen kadınları.

Bu sebeple bir terapi merkezine dönüştürülen mahalle kültüründen bahsediyorum.

Ya bir ağaç altında ya da bir evin sotalı olan önünde yapılan  seanslar !

Hepten ölmedi elbette. Hala bu kültürü yaşatan mahallelerimiz var. Var ama insanımız da o zaman ki kadar hasbi değil !

İşte bu yazı, bu öğretmen arkadaşımın o sorusu üzerine ortaya çıktı.


Hani psikologlar, problemin teşhisi için çocukluğa inmek gerektiğini falan söylerler ya!

Benimkisi o hesap.

Yani benim problemim bu:

Memleketi seviyorum.

Sebebi çocukluğumda aradım!

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Düzeltme
Ali Berke 2020-12-04 15:48:24
"Keşfi'nin ahşap merdiveninde oturmaktı belki özlediğim." cümlesindeki merdiven yerine şadırvan olacaktı.Bir alt cümlede maksat anlaşılıyor zaten.
"Boymuca yağan karın içinde açılan izden" cümlesinde kelimeyi yanlış yazmışım.Doğrusu "Boyumca" olacaktı.
"birbirlerine psikolojik terepi uygulayan, derdini paylaşan, içini döken"
cümlesinde "terepi" yazmışım.Doğrusu "terapi" olacaktı.
Bir de tamamlayıcı not diyelim.Biz "kuş lastik" derdik sapan'a.
Bu yazım hatalarından dolayı Özür dilerim okuyucudan.
Toplam 1 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
250