yeni film yeni film porno

“TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ HAKKINDA SOSYO-KÜLTÜREL BİR TAHLİL” -4-


Bu makale 2016-04-25 16:03:03 eklenmiş ve 336 kez görüntülenmiştir.
Yusuf UÇAR

Başbuğ Alparslan Türkeş'in vefâtından bugüne kadar on sekiz sene geçmiş, üç milletvekiliyle sağlanan başarı, onlarca milletvekiliyle sağlanamamıştır.
Milliyetçi Hareket Partisi câmiâsı, tereddütsüz söylüyorum, Türkiye'nin en çok sıkıntı çeken câmiâsıdır. Buna rağmen, Türkiye'nin en tecrübeli, sabırlı ve birikimli câmiasıdır. Ve yine, buna rağmen, bütün ilkelerinde, Türk milletinin aslî değerlerini müdafaa ettiği hâlde, 'kendisini anlatamamış' tek câmiadır.
Yukarıda söylediğim gibi, 1980 öncesi, "Ne Amerika, ne Rusya, ne Çin; her şey Türklük için!" diye haykıranlar bunlardı. "Kanımız aksa da zafer İslâm'ın!" diye canlarını fedâ edenler de bunlardı.
Peki; Müslümanlara, İslâm âlemine, Türk dünyasına kol kanat gerenler bunlardı da, niçin, Türk milleti, onları, 'oyları" ile iktidara taşımadı? Ve onlar da, niçin, ellerine geçen fırsatları "imkâna" çevirip hizmete koş(a)madılar?
Elli seneyi aşan bir mâzîye sâhip bir hareketin istenilen başarıya ulaşamamasın da, şüphesiz ki, iç ve dış muarızların menfî p(u)ropagandalarının büyük tesiri vardır. Ne yazık ki, istenen ölçüde, bunların üstesinden gelinememiştir. Elbette ki, Türkiye şartları, kolay şartlar değildir!..Fakat...
Böyle mümtaz bir dâvânın başarıya ulaşamamasının ikinci ve en önemli sebebi ise, "dâvânın anlatılamaması"dır. Anlatılamayan bir fikir, âtıl'dır. Neredeyse, yok hükmündedir. Halbuki; bu câmiânın, zihni gibi, gönlü gibi, eli - kolu da çok muhkemdir. Tecrübesi ileri safhadadır. Adındaki 'hareket'e rağmen, 'hareket ettirilememiş'tir.
Bu câmiâ, aynı zamanda en fedâkâr bir câmiâdır. Çok düşünen fakat kimseye zarar gelmesin diye en az konuşan câmiâdır. Bu fedâkârlığını, dinini, memleketini, milletini ve bayrağını seven hiç kimseden esirgememiştir. Öyleyse; 'herkes' de, kendisine yapılan bu fedâkârlığın kıymetini bilerek gereğini yerine getirmelidir.
Bilinmelidir ki, 9 Işık'ın üçüncü ilkesi "ahlâkçılık"tır. Herkes, herkes'e, zamanı gelince gerekli saygıyı göstermeli, fedâkârlığı ve feragati yapmalıdır.
Milliyetçilik; sevgi'dir. Millet sevgisi'dir. İnsan sevgisi'dir. Akla hangi güzel şey geliyorsa, onun sevgisidir. Kısacası; sevebildiğin kadar sevmek fakat duracağın yeri de bilmek, hudut tanımaktır.
Bu câmiâ; mâzîsiyle, siyâsî birikimiyle, yetişmiş insanlarıyla, ilim ve san'at adamlarıyla, Türk dünyasının en donanımlı kişilerinden meydana gelmektedir. Fakat soruyorum; idârî mevkide bulunanların, kaç p(u)rofesörümüz, doçentimiz, doktorumuz, mühendisimiz, öğretmenimiz, avukatımız, bestekârımız, tüccarımız... olduğundan haberi var mı?
Bana, milliyetçi yapıya sâhip şâirlerimizin, romancılarımızın, hikâyecilerimizin, tiyatro yazarlarımızın, sinema - tiyatro san'atçılarımızın kimler olduğunu söyleyebilecek bir idârî mes'ul var mıdır?
Bölge bölge, şehir şehir, kasaba kasaba, hattâ köy köy, çalışan veya emekliye olmuş, memleket için kafa yoran kaç insanımıza ulaşılmıştır? Milliyetçi dâvâyı anlatan hangi eserlerimiz gençlerimiz elindedir ve bunların basımı ve yayımı için hangi gayret sarfedilmiştir?

Sivil toplum kuruluşu adı verilen teşkilâtlarla hangi istişâreler yapılmıştır?
Dâvâ, ne ile anlatılır? Bunlarla değil mi? En faal, en verimli ve en diri zamanlarında, en yakınındaki dâvâ arkadaşını hâinlik derecesine varan sözlerle suçlamanın, bu dâvâyı geliştirmekle alâkası olabilir mi? Dâvâ arkadaşları; "lejyoner, devşirmen, hafiye, fitne kafilesi, yarım akıllı..." gibi sıfatlarla nasıl lekelenmeye çalışılabilir? Dâvâ arkadaşlarıyla yürüyemeyen, nasıl, "Bizimle yürü Türkiye!" diyebilir ve Türkiye'yi nasıl yürütebilir?
Bir insan, canla-başla çalışan bir dostunu, bir dâvâ arkadaşını göz göre göre nasıl şucu-bucu diye zan altında bırakabilir? Niçin, toplayıcı, toparlayıcı değil de, dağıtıcı, uzaklaştırıcı, itici davranılıyor?
Milliyetçilik, hiç kimsenin inisiyatifinde olmadığı gibi, onu temsil eden teşkilât da kimsenin malı değildir. Tertemiz niyetlerle oy veren kimselerin, hırçınca zan altında bırakılmaları, asla ve asla kabul edilebilecek bir davranış olamaz. Bilinmelidir ki; bu câmiânın yüzde doksanı ve hattâ daha fazlası, milliyetçilik dâvâsını Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde temsil edecek kaabiliyete, birikime, bilgiye, kültüre ve tecrübeye sâhiptir. Bunun da, iyice bilinmesi lâzımdır!..
Sâdece, milliyetçi görüşe sâhip olanların değil, bütün 'millî güçlerin' birleşme zamanındayız.
Alparslan Türkeş diyor ki: "Sandıktan bize tek bir oy dahi çıkmasa, İslâm'dan, insaniyetçilikten, Türk'çülükten asla vazgeçmeyiz...Biz politikacı değil, bir Dâvâ'nın tâkipçileriyiz!"
Netîcede; bâzı az(ın)lık ırkçılarının (Arnavut) dedikleri Türk İstiklâl Marşı'nın şâiri Mehmet Âkif Ersoy'un dediği gibi:

“Türk eriyiz, silsilemiz kahraman...
Müslümanız, Hakk'a tapan Müslüman!"
İnanıyorum ki; "Oğuz'un altın nesli", "KILAVUZ'un nur yolu izinden" yürüyerek bu asîl ve mukaddes dâvâyı omuzlayacaktır.”

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
400