Tokatlı Anneler İçin Büyük Kazanım: Doğum İzni 24 Haftaya Çıktı

Yeni düzenlemeyle doğum izni 24 haftaya çıkarılırken, çalışan anneler de dahil olmak üzere SGK’lılara 123 bin TL’den 186 bin TL’ye kadar ödeme yapılacak, memur anneler ise izin süresince maaşlarını kesintisiz almaya devam edecek.
Çalışan kadınların uzun süredir beklediği doğum izni düzenlemesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu’nda kabul edilerek yasalaştı. Yeni düzenleme, çalışan anneler başta olmak üzere Türkiye genelindeki tüm kadın çalışanlara önemli haklar getiriyor.
Yapılan değişiklikle birlikte doğum izni süresi toplamda 24 haftaya çıkarıldı. Buna göre kadın çalışanlar, doğumdan önce 8 hafta, doğumdan sonra ise 16 hafta olmak üzere analık izni kullanabilecek. Sağlık durumu uygun olan anneler, doktor raporuyla belgelemeleri halinde doğumdan önceki son 2 haftaya kadar çalışabilecek.
Düzenleme yalnızca izin süresiyle sınırlı kalmadı, maddi desteklerde de önemli artışlar yapıldı. SGK’lı çalışan annelere ödenecek rapor parası 168 gün üzerinden hesaplanacak. Buna göre izin süresince en az 123 bin 312 TL ödeme yapılacak. Maaşa göre bu tutar artarak 130 bin TL’den 186 bin TL’ye kadar çıkabilecek.
Devlet memuru anneler için ise daha farklı bir uygulama söz konusu. Memur annelerin maaşlarında herhangi bir kesinti yapılmayacak ve doğum izni süresince maaşlarını tam olarak almaya devam edecekler. Bu kapsamda yeni doğum yapan bir memurun toplam gelirinin yaklaşık 247 bin 560 TL’ye ulaşacağı hesaplanıyor.
Öte yandan, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yapılan araştırmalar, doğum sonrası kadınların iş hayatından kopma oranlarının yüksek olduğunu ortaya koyuyor. Buna göre kadınların yüzde 39,9’u ilk 6 ay içinde, yüzde 56,5’i ise ilk bir yıl içerisinde işten ayrılıyor. Özellikle küçük işletmelerde bu oran daha da yükseliyor.
Araştırma, doğum sonrası işten ayrılan kadınların önemli bir kısmının yeniden çalışma hayatına döndüğünü de gösteriyor. Ortalama işe dönüş süresi 13,3 ay olarak hesaplanırken, bakım hizmetlerine erişim, gelir kaybının azaltılması ve işe dönüş süreçlerinin planlı şekilde desteklenmesi, kadın istihdamı açısından kritik unsurlar olarak öne çıkıyor.