İstanbul'da yol kenarına yakın kaldırımın üstünde, köpekle bir insanın başını, köpeğin başına koyarak koyun, koyuna yatmış sarmaş dolaş bir gencin yattığını gördük. Bu manzara insanlığa bir ibret levhası olarak sevginin merhametin bir örneğini gördük. Gencin yatacak yeri olmadığı için kaldırımlarda yattığını söylemiş. Bu durum insanlık adına çok acı bir örnektir.
Bir başka bir örnek de tekrar TV. de, bir köpek birkaç tane kedi yavrusunun bir annenin çocuğunu sevip okşaması gibi hayvan kedi yavrularını dili ile yalayarak insanlığın veciz bir örneğini bütün bir çıplaklığı ile ortaya koymaktadır.
Geçenlerde çarşıya indim yoldan geçerken PTT. nin önüne bir taksi durdu kaldırımın yanına park etti. Kaldırımda duran boyacı arkadaş sürücüye, engellinin yoluna park ettin diye ikaz da bulundu. Bu ikaza aldırış bile etmeden içeri girdi.
Burada yukarıda örnek verdiğimiz iki trajik olayın insanlık adına ne kadar vahim bir durum ne kadar umursamazlık, vurdumduymazlık örneği değil mi?
( Hepimiz her an bir an engelli olabileceğimizi hiç unutmayalım .)
“Merhametin sadece adı var.” “Acıların en acısı, kendi kendimize çektirdiğimizdir.”
Nefistir seni yoldan koyan
Yolda kalır nefse uyan.
Yunus Emre
Ey kimsesizler, el veriniz kimsesizlere,
Onlardır ancak el verecek kimse sizlere.
Yahya Kemal
BENİM NEFSİM
Ruhuma bir kefen bezi yeter de,
Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.
Çare yok, yüzünden düştüğüm derde;
Yesem de “toprakla karışık kepek …”
-----------------------------
Güneşle bir tutsam girmez hizaya;
Dar bulur, sığmam der, dipsiz fezaya.
Kuyruk sallar, sonra hırlar ezaya;
Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!..
N. Fazıl KISAKÜREK
