Türkiye garip bir ülke… Her önüne gelen Türkiye konusunda akıl yürütüyor ve iç işlerine karışıyor. ABD Başkan Yardımcısı Biden, kafasına göre şekillendirdiği planlarını hiç kimseye sormadan uygulayabiliyor. Güçlü olmanın verdiği bir kompleks galiba…
Benim aklıma her zaman şu soru geliyor. Biz bağımsız bir ülke miyiz?
Kandil'de yuvalanan çetenin dayatması üzerine ABD Başkan Yardımcısı Biden, Türkiye'ye gelir gelmez hemen kafasına göre mecliste yemin etmeyen Kürt kökenli milletvekilleri ile diğer Kürt kökenli milletvekillerini İstanbul'da bir araya getiriyor. Bunlar AKP'den iki, CHP'den iki ve HDP'den üç milletvekili… MHP ise katılmayı reddediyor.
Biden daha sonra sivil toplum kuruluşlarıyla temasa geçiyor. Hükümeti eleştiren yazıları nedeniyle işten çıkarılan iki köşe yazarı Kadri Yüksel ve Aslı Aydıntaşbaş ile görüşüyor. Daha sonra Türkiye ile sorunları olan; Profesörlerden Yaman Akdeniz, Osman Kafala ve ABD sivil Toplum örgütü gibi çalışan SOROS'un başkanı Can Paker ile görüşüp PKK'ya destek veren akademisyenlere arka çıkıyor. Biden terör konusunda bir araya gelemeyen bu kişileri nasıl oluyor da bir araya getirebiliyor? Aynı biden şehit ve gazi aileleriyle neden görüşmüyor. Onlar insan değil mi?
Geçmişten iyi hatırlayalım; ABD'ye giden Başbakan ve bakanlarımızın bekletilip randevu alamadıklarını… Hatta Cumhurbaşkanımız da dâhil ABD Başkanı Obama'dan randevu talep ettiği halde görüşemediğini… ABD'de Başkanı Obama ve yardımcılarını bırakın, üçüncü sınıf diplomatları Türkiye'ye geldikleri zaman hemen randevu alabiliyor ve istedikleri kişilerle de görüşme yapabiliyorlar.
Hep övünürüz. Biz şöyle güçlüyüz, böyle güçlüyüz. Belli oluyor nasıl güçlü olduğumuz.
Eğer dış politikada bir bloğa kendinizi bağlarsanız psikolojik bir hegemonya altına girersiniz. Sizden sürekli taviz ister ve sizi “çanta da keklik” olarak görürler. Başka gideceğiniz bir kapınız olmadığından, onun isteklerini kabul etmeye mecbur olduğunuzu bilir, taviz üzerine taviz verirsiniz.O gücün arada sırada sizin ne denli önemli bir müttefik olduğunuzu anlatan demeçleri ile tatmin bulursunuz. Eğer geniş bir dış politika izlerseniz, psikolojik üstünlüğü elde etmiş olursunuz.Uluslararası ilişkilerde dostluklar değil menfaatler geçerlidir.Biz bunu bir türlü öğrenemedik.
Türkiye'nin coğrafi konumu özel bir hassasiyet gerektiriyor. Türkiye dünyanın en karışık bölgesinde bulunuyor. İlişkiler son derece karmaşık ve sürekli değişim gösteriyor.”Düşmanımın dostu düşmanımdır” mantığı rağbet görüyor.
ABD'nin Suriye'de PYD terör örgütüne yardım için gönderdiği insansız hava aracı (İHA) Silopi'de PKK'nın deposunda ele geçiriliyor. PYD Türkiye tarafından terör örgütü olarak görülürken ABD tarafından görülmüyor. PYD, ABD'nin Suriye'deki askeri kolu olarak faaliyet gösteriyor. PYD' ye verdiğiniz bu insansız hava aracı PKK'nın eline nasıl geçti? “Bu nasıl müttefikliktir” sorusu sorulamıyor.
Aynı müttefik, Suriye'de ortak hareket ederken ne oldu da Türkiye'yi yalnız bıraktı. Rusya ile anlaşıp Suriye'nin bölünmezliğinden dem vurmakta… ABD'de Savunma Bakanı,Paris'te İŞİD'e karşı oluşturulacak koalisyonun Avrupalı üyeleriyle bir araya geliyor ve bu toplantıya Türkiye davet edilmiyor.Neden? İsrail Adalet Bakanı Bayan “Kürdistan yakında bağımsızlığını ilan edebilir. Biz bağımsızlıktan yanayız.”diyor.Biz ise İsrail ile ekonomik ilişkileri geliştirme derdindeyiz.
Buna da cevap veren yok. Çünkü Türkiye'nin gurur duyduğu Barzani de aynı açıklamayı yapıyor.
Kandilin arkasında kim var? ABD.
İmralı'nın arkasında kim var? ABD.
PYD'nin yanında kim var? ABD.
HDP'lilerin BM'ye başvurmasının arkasında kim var? ABD.
Turgut Özal'a Türkiye'de “Anadolu Federasyonu kuralım.”düşüncesini dayatan kim? ABD…
Irak'ta askerlerimizin başına çuval geçiren kim? ABD.
Ege'de ortaklaşa NATO'nun yaptığı askeri tatbikatta muavenet isimli gemimizi bilerek bombalayan, subay ve eratının şehit olmasına sebep olan kim? ABD.
Bu örnekleri çoğaltabiliriz.
ABD nasıl müttefik ortağımız? Onun arkasından hiç ayrılmıyoruz.
Ders de almıyoruz.
Biz bağımsız ülkeyiz.
Ünlü tarihçi Bernard Lewis “Geleceği görebilmek için tarih bilmek çok önemlidir. Birey için hafıza, neyse, bir ulus içinde tarih odur. Tarihini çarpıtan bir toplum nörotik bir kişi; tarihini bilmeyen bir toplum ise hafızasını kaybetmiş bir insan gibidir.” diyor.
Bir düşünür de “Doğru strateji ancak iyi ve doğru tarih bilgisiyle geliştirilebilir.”diyor.
