Mesleklerin varlığına birçoğumuz inanırız sanırım. İnanırız diyorum çünkü gözle göremediğimiz ama var olduklarını düşündüğümüz için inanırız diyorum ki bir de icra ettikleri işin zorluğu ve kutsallığı yadsınamaz hemşireler, görülmek istenmez çoğu zaman, saha dışında çalışan meslektaşları tarafından bile görünmezleşirler.
İnsan biyolojisine aykırı uzun çalışma saatleri içinde, birçok baskı, insanlık dışı çalışma koşulları altında tedavi, takip ve gözlemini; merhametini ve vicdanını yitirmeden, kendi sağlığını yitirmek pahasına harcayan insanlara başka ne denebilir ki?
Hastaneleri genelde kimse sevmez. Hayatı boyunca bayramları dahi o sevilmeyen yerde geçiren, sürekli olarak da hastalığın oluşturduğu o umutsuz insan kitlesine hizmet veren meslek grubunu bir düşünün; sahada çalışan, hiçbir resmi tatile mensup olmayan meslek dalı. Sadece yasal ne insani hakkı olan yıllık iznini bile zor alabilen bir meslek ki bu şartların altında vicdan ve merhametini yitirmeden çalışan varlık ancak melek olarak adlandırılabilir.
Başka bir açıdan bakacak olursak; kimisi hasta annesini, hasta çocuğunu, koşanı bırakarak ya da kendisi hasta vaziyette hizmet vermeye devam eder. Veyahut acı bir kayıp vardır hayatında ve o şekilde icra eder mesleğini. Birçok bulaşıcı hastalığa göğüs siper eder ve sevdiklerine taşıma pahasına mikropları, çoğunca biyolojik risklerini bile unutur. Normal seyrinde çalışırken acil müdahale gerektiren bir hastada süreçle birlikte; kaç saattir ayakta ya da aç ve susuz koşturuyor düşüncesi kaç kişinin aklına gelir ki; çoğu zaman insan oldukları unutulur. Hasta olarak en son ne zaman size hizmet veren hemşireye baktınız? Eğer bakarsanız bunlardan biridir hemşire. Kimliğinin arkasında melek sıfatında bir insandır nihayetinde.
Her sene anneler gününe denk düşmesi; anne merhametini içinde barındırması tesadüf olmasa gerek. Kelime anlamı da kızkardeştir ki koruyan, kollayan, geliştiren ve yine merhamet sahibi demektir. Yine görünmez melek tezahürü.
Sık sık hastaneye yatan ve bu görünmez melekleri görebilen Hacı İbrahim Topuz isimli hastamızın dilinden şiirlerinde bakın nasıl görüyorlar onları, melekler:
Şundan emin olun ki
Sağ olduğum sürece
Kalbimden dualarınız
Dilimden teşekkürler bitmeyecek
Sağlıkçıların kıymetini
Bilmek gerek
Onlar olmazsa eğer
Halimizin sonunu düşünmek gerek
Hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim
Sizlere dualarla geçer gecelerim
Yüce mevlam bahtınızı açık etsin
Her iki dünyada ne muradınız varsa versin
Son nefesimde sizlere
Bir dua edip de peşine elveda
Allah diyerek çenemizi
Kapamak nasip etsin
Tokat devlet hastanesi
Tüm sağlık personeli
Doktoru hemşiresi
Hastaların neşesi
Bunlar bizim gardaşımız, bacımız
Damarlardaki dolaşan kanımız
Rahatsızlığımızı gördükleri zaman
Hemen olurlar canımız
Gece gündüz dolaşırlar
Arı gibi çalışırlar
Bizleri rahatlatmak için
Birbirleriyle yarışırlar
İyi huylu temiz kalpleri
Güler yüzlü tatlı dilleri
Hastalarla ilgilenmeleri
Yaptıkları tedavileri
İyiki varsınız çok güzelsiniz
Tatlı diliniz güler yüzünüz
Hepsi birbirine denk
Hepiniz olmuşsunuz bir melek
