İnsan varlık âleminin en şereflisi olarak yaratılmıştır. Onun için insanın olmadığı hiçbir şeyin kıymeti yoktur.
Onun için iyisi meleklerden üstün ve kötüsü ise hayvanlardan daha aşağıdır. Allah ilk insanı yani Âdem'i peygamber olarak yarattı. Ondan gelen çocuklarına da Âdem'e (A.s ) uymalarını emretti. Bu emre uymayan Kabil ilk cinayetini işledi.
İnsan yaradılışının gereğini yaptığında her şey güzel, yok kendi nefsi arzuları doğrultusunda hayata baktığında zülüm ve vahşetin sebebi oluyor. Yeryüzündeki iyi ve kötü olayların sebebi de budur.
En iyi hayat biçimini ortaya koyan Kur'ân-ı Kerim'dir. En iyi rehber Hz. Peygamber(s.a.v) efendimizdir. Onun yolunda gidenler mutluluğa ermişler ve sapanlar ise hüsrana uğramış ve zulmün yolunu açmışlardır.
Atatürk'ün Türk Gençliğine armağan ettiği “Gençliğe Hitabesi”nin verdiği ilkeleri bu günün gençleri iyi değerlendirmek ve ondan gereken dersleri çıkarmaları lazımdır.
Edibali'nin oğluna verdiği on yıların ötesinden gelen ve bizler içinde altın niteliğindeki öğütlerinden dersler çıkarmamız gerektiğini düşünüyorum. Öğütleri:
“İnsanlar vardır şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler.
Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamlısın. Ama bunları nerde ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgârında savrulursun, gidersin. Öfken ve nefsin bir olup aklını yener.
Daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın.
Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir.
Bütün fethedilememiş sırlar, bilinmeyenler, görünmeyenler, ancak senin fazilet ve erdemlerinle gün ışığına çıkacaktır.
Ananı, atanı say, Bereket büyüklerle beraberdir…
Bu dünyada inancının kaybedersen yeşilken çorak olur, çöllere dönersin.
Açık sözlü ol.Her sözü üstüne alma. Gördün, söyleme; bildin, bilme.
Sevildiğin yere sık gidip gelme, kalkar muhabbetin, itibarın olmaz.
Üç kişiye acı: Cahiller arasındaki âlime, zenginken fakir düşene, hatırlı iken itibarını kaybedene.
Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.
Bilesin ki, atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler…”
Burada herkes için bir şeyler var. Yapacak büyük işler var, küçük işler var.
Hayat çok kısa… Toplum hayatı da böyle…
Hele bu gün içinde bulunduğumuz durum daha karmaşık. Herkes haklı, herkes suçlu ve kendi derdinde… Kimse birbirini dinlemiyor. Birbirini suçluyor. Kimse birbirini anlamaya çalışmıyor.
Daha çok istiyor ve doyumsuz.
Çıkar ilişkileri, menfaatler, koltuklar kapmalar ve yükselme hırsları…
Güç'ün bir tek kişide toplanması…
“Doksan yıllık reklâm arası”
“Benim dediğim olmazsa savaşa hazır olun!”
“Prangalardan kurtulacağız”
“Yunan, Türk'e bile benzemiyor…”
“AKP sayesinde. Türk olmaktan kurtulduk.”
Bunların hepsi insanın şeytani hırslarının tezahürüdür.
Hani insan yaratılmışların en şereflisiydi?
