Ne yazık ki, öyle oldu.. Çağdaş uygarlık karşıtı düşünceler 1940'lardan sonra bağımsızlık ekseninden saptırdıkları Türkiye Cumhuriyetini adım adım bugünlere taşıdılar. Anadolu insanının binbir güçlükle, yüzbinlerce kişinin kanıyla, canıyla yazdığı bağımsızlık zaferi, “Egemenlik Ulusundur” ilkesi bilinçli biçimde toplum belleğinden silinmeye, unutturulmaya çalışıldı.
Kolay lokma olduk. Gerçek bu.. 35 yıldır kana doymayan terör örgütü PeKaKa'yı 1980'li yılların başında “dağdaki birkaç şaki (eşkıya)” olarak tanımlayanların bugün ülkede yaşananları nasıl yorumladıklarını merak ediyorum doğrusu.
Laiklik, bağımsızlık, bilimsel düşünme, uygarlık ve çağdaş eğitim rotasından uzaklaşan bir ülke önce kültür erozyonunun, dogma ve çeşitli kör inancın tutsağı olmaya, sonra da her açıdan güçsüzleşmeye, yoksullaşmaya ve giderek kolay lokma olmaya mahkûm olur.
Ülke yöneticileri bildik hamaset içerikli söylemlerle günü kurtarmayı, halkı oyalamayı sürdürürken, yaşanan acı dolu süreçlerin baş sorumlularının kendileri olduğu gerçeğini bilinçli olarak reddetmektedirler.
30 yılda binlerce can yitirdi bu ülke.. Yaşayanlar ise çoğunluğu yoksulluk ve açlık sınırını çoktan aşmış, borç batağında umarsızca gün dolduruyor. Oto yollardan, vizesiz Avrupa seyahatinden söz edenlerin banka borcu içinde sıkışıp kalmış vatandaşlardan, intihar eden memurlardan, artan boşanma davalarından, kadın cinayetlerinden habersiz görünmeye çalışmalarına hiç şaşırmıyorum.
ABD askeri başımıza çuval geçirebiliyorsa, güvenliğinden sorumlu olduğumuz bir türbeyi koruyamayıp taşımak zorunda kalıyorsak, devletin tüm kademelerinde yolsuzluk, rüşvet ve talandan açıkça söz ediliyorsa, ülkenin dört bir köşesinde bombalar patlarken, konuyla ilgili güvenlikten sorumlu yetkililer halâ rahat koltuklarında oturabiliyorlarsa bu işte bir terslik var demektir.
İç barışını sağlayamamış bir hükümetin komşu ülkelere yönelik gövde gösterisinde bulunması, kendisine sığınan binlerce Suriyeli mülteciye ne yapacağını bilmezken onları gizli pazarlık konusu ederek küçük hesapları hedeflemesi başkalarının Türkiye'yi “Kolay Lokma” görme tezini güçlendirmektedir.
Herkes sözde vatansever, hiç kimse ülkeyi yere göğe sığdıramıyor ama ulusal çıkarlar doğrultusunda bile uzlaşma sağlanamıyorsa eğer, mecliste ters giden çok şey var demektir. Toplum temsilcilerinin şapkalarını bir kez daha çıkartıp, önlerine koyup düşünmeleri gerekir; “Biz nerede yanlış yaptık?” diye..
Evet, bu ülkede yıllarca süren büyük ihmaller, yanlışlar yapıldı, yapılıyor da. İvedilikle eğitimden ekonomiye, tarımdan kültüre, iş yaşamından dış politikaya, düşünce ve insan hakları konularına kadar çağdaş çözümler, laik ve özgürlükçü reformlar gerekmektedir. Bu iyileştirmelerin bu meclisten çıkamayacağını da biliyorum.
Sözüm bize, halkımıza.. Türkiye'de oynanan oyunları ve bu oyunların gerçek sahiplerini, onlara işbirlikçilik yapanları hepimiz çok iyi biliyoruz artık. Tüm sağduyumuzla, her türden oyunu bozmak için el ele, yürek yüreğe birlik olmalıyız. Atalarımız “Zor oyunu bozar” demiş. Duruşumuzda içten ve güçlü olduğumuzda “Kolay Lokma” olmaktan da kurtulmuş olacağız. Birilerinin dayatmaya çalıştığı “Sorma - Kabullen” anlayışı ülkeyi karanlığa sürükleyen kara düşüncedir. Hesap soran, sorgulayan şeffaf toplumlar geleceği aydınlık toplumlardır.
