Adamın biri, anasını babasını öldürmüş. Hâkim sormuş:
-“ Ne söyleyeceksin bakalım son olarak? ”
Adam demiş ki:
- “Acıyın bu yetime!
***
Memlekette işlerin durumu malum!
Bir şeylerin yolunda gitmediğini herkes biliyor ama sesi çıkan sadece bir kesim.
Onların sesinin çıkmayışının sebepleri de farklı !
Memlekette işler bu denli bozulurken birilerinin bu işten nasıl olup da hep karlı çıktıklarını, o bozulan işlerden zarar görenler bilmiyorlar mı?
Biliyorlar!
Ama, bilip de sesini çıkarmayanın da vardır bir bildiği !
Bu “ Bir bildiği vardır !” tekerlemesi de moda oldu !
Birinin , ama aleyhine bir tutum takınmakta çekinilen birinin, aslında anlaşılan söz veya davranışını bu sözle savuştururuz.
Adam niye yaptığını, niye bu lafları sarfettiğini açık açık söylese de biz, onun aleyhine kullanılabileceği hesabıyla “Bir bildiği vardır !” diyerek hakedilmemiş bir bilgeliği de yakıştırırız adama !
***
Seçimler yaklaşıyor!
Memleketin hali de ortada!
Memleketin bu haline katkı sağlayanları yine göreceğiz meydanlarda !
Önceden neler yaptıkları mı?
Önemli değil !
Bu kötü gidişatta hiç payları yokmuş gibi :
“Acıyın bu yetime !” diye kendilerine acındıracaklar !
Millet acır mı?
Bence acır!
Tecrübeyle sabit.
Ama bu seferlik kimse unutmamalı !
Ne iyiliği, ne de kötülüğü !
Yapan da ! Yapılan da !
Lakin “Hafıza-ı beşer nisyan ile malüldür !” demişler atalarımız.
Yani ;insan da unutma hastalığı vardır.
Ne diyordu rahmetli Esmeray şarkısında :
“Unutulmaz deme bana unutulur unutulur
Kapanır en derin yara acısı da unutulur.
Unutulmaz denen günler unutulur unutulur
Bu hayat böyledir dostum yaşanan gün mazi olur.”
