Memleketin birinde 6.sınıfta kızı olan bir kadının telefonu çalar. Arayan, kızıyla aynı okulda okuyan oğlu olan bir arkadaşıdır. Kadının telefonda anlattığına göre 6.sınıfta okuyan oğlu okuldan eve gelince:
“Anne ben seni çok seviyorum, senin için ölürüm hatta şu an senin için balkondan atlarım” demiş. Yaşadığı şoku atlatır atlatmaz çocuğuna :
“Bu da nerden çıktı? Nerden öğrendin?” diye sormuş.
Çocuk da din öğretmeninin derste, Hz. İbrahim'in oğlunu kurban ediş hikâyesini anlattığını ve 'Allah ve anne sevgisi için ölünür' dediğini söylemiş .
Bunu duyan kadın aynı okulda okuyan kızına derslerde neler işlendiğini sormuş.
Kızından da şu cevabı almış :
“Sevgiyi konuşuyoruz”
“Nasıl konuşuyorsunuz?” diye sormuş kadın.
Kız, annesine dönerek :
“Siz beni seviyor musunuz? Sevgi nasıl belli edilir?” diye sormuş.
Kadın da “Öperim, severim vs” demiş.
“Yok öyle değil” demiş kız.
“Nasılmış?” diye sormuş kadın.
“Ne dersen yapacakmışım, ayakkabılarını çıkar, yere otur dersen oturacakmışım” demiş kız.
Canı sıkılan kadın:
“Bunun sevgiyle ilgisi yok. Sevmek bir başkasının dediklerine itaat etmek değildir” diyerek uyarmış kızını.
Sonra ,öğretmenin anlattıklarını anlatmasını istemiş kızından.
O da anlatmış:
“Beni seviyor musunuz?" diye sormuş din öğretmeni. Öğrenciler “evet” demiş. "Peki sevginizi nasıl gösterirsiniz?" diye sormuş öğretmen. Çocuklar kendilerince açıklamışlar. Öğretmen "hayır" diyerek sınıftaki bir kız öğrenciyi yanına çağırmış ve "Şimdi ben ne dersem yapacaksın" demiş. Kız öğrenciden ayakkabılarını çıkarmasını istemiş,"Karşıma geç, yere diz çök" demiş, çökmüş çocuk. "İşte bu. Eğer beni seviyorsanız ne istersem yapmalısınız" demiş.
Evet sevgiyi ölümle anlatarak körpe beyinlerde açılan tahribata dikkat !
Sevgi itaat etmek midir ?
Hem de kız çocukları üzerinden bunu anlatarak onların,itaat edecek bireyler olarak yetişmesine çanak tutmak !
***
Aynı okuldan bir başka sahne.
5. sınıfa giden erkek çocuk annesine :
“Anne ben günahkarım, çünkü küfür ediyorum. Çok günah kazanmadan ölmem lazım" der.
Anne de buna karşılık :
“Küfür etmek kötü bir davranıştır ama küfür ettik diye ölmemiz gerekmez. Hatalı davranışlarımızı düzeltmeliyiz" der ve "Sana bunları kim anlatıyor?" diye sorar. Oğlu da “Din öğretmeni anlattı” der.
Hatta öğretmen derste “İnsanlığa en faydalı hayvan hangisi biliyor musunuz?” diye sormuş. Çocuklar da “At, eşek, koyun, tavuk vs.” diye saymışlar. "Hayır” demiş öğretmen,"Hz. Peygamber'i kurtardığı için örümcektir”
Bir çocuğa o yaşlarda sevginin ölümle anlatılmasının ,çocuğun kendini değersiz hissetmesine sebep olacağı nasıl düşünülmez ?
Çocukların; korkak, dışlanmış, itaatkar, pısırık çocuklar olarak yetiştirilmesi kime fayda sağlar ?
Bu yaş döneminde dünyayı ve çevresini sorgulayan çocuklara böylesi telkin ve tavsiyelerde bulunan eğitimcilerle nereye doğru bir gidiş var ?
Neden Milli dediğimiz Eğitimde başarılı olamayışımızın sebeplerini başka yerde arıyoruz ki ?
Buyurun bir Milli Eğitim'e bir de çözüm ortaklarına bakın !
Problemi de çözümü de görürsünüz !
