“Nefsine uymak !" ile "Şeytana uymak !" aynı şeyse?
Her insan şeytanını içinde taşıyor demektir!
Ama içindeki şeytanı harekete geçiren kalp masum mudur? Beyin ne yapmaktadır o esnada?
Akıl nerededir?
İrade bedeni terk mi etmiştir?
Zannetmiyorum.
Aklın üstü örtülmüş olabilir belki!
İrade o yönde kullanılmıştır belli ki .
Ya duygular, düşünceler?
Veya sinir sistemi?
Hepsinin kumanda merkezi beyin değil mi?
Sevgi ve nefret sözcükleri dilimizden döküldüğünde bedenimizi mi sorumlu tutacağız?
Yoksa şeytan, bedenimizi kendi ince işleri için inşaat sahası olarak mı kullanmaktadır?
Tevbe, bir anlamda içimizdeki şeytanı taşlamak değil mi?
Yaratılan ilk insan Peygamber olduğuna göre, bugün insanlık, neye inanırsa inansın “Peygamber nesli'dir!
Allah, harika anatomisi, bilgisi ve misyonu ile mükemmel yaratılan bu, sanat şaheseri ilk düşünce modeli yani insan karşısında, meleklerden secde etmelerini ister ki şeytan da bir melektir.
Nefis ve şeytan ilk yaratılan insanla birlikte meydana çıkmamış mıdır?
Şeytanın tek uğraşı insan.
İnsanın nefsi helal haram tanımaz. Şeytan da öyle!
Şeytanın beslenme yeri, insanın nefsidir.
İnsan nefsinin barındırdığı, yeme içme, cinsellik, mal, makam ve şöhret tutkusu, vb. alanlar, şeytana yardım ve yataklık ettiği alanlardır.
İnsan için önemli olan içinde barındırdığı, şeytani ve rahmani yönden hangisinin baskın olduğudur!
Nefsini dizginleyen, içindeki şeytanı da taşlıyor demektir.
Yoksa şeytan insanın olduğu her yerde!
Ta ki ölene kadar.
