Tkım kötü gidiyordu!
Her sezona büyük umutlarla başlayıp hezimet sayılabilecek bir sırada bitiriyordu!
Takım gol atamıyordu ki maç kazanabilsin!
Beraberliğe bile sevinir olmuştu taraftar.
Neyse kulübün scout (Yetenek Avcı Grubu)ekibi adı pek duyulmamış bir golcü ismi bildirdiler kulübe.
Takım kurmaylarının aklında başka bir isim vardı ama bu önerilen ismi de merak ediyorlardı!
Bayağı meşakkatli bir transfer operasyonu sonrası işi bitirdiler. Bonservisi elinde olmasına rağmen araya giren rakiplerden dolayı zor olmuştu transfer.
En ileri uçta oynayacak ve attığı gollerle takımı galibiyetle tanıştıracaktı.
1997 doğumluydu ! Eh yaşı da futbol oynamaya müsaitti. Hemen takım kaptanlığı pazubandını da takmıştı koluna !
Bu transfer taraftarı heyecanlandırmaya yetmişti.
Taraftar bırak galibiyeti artık şampiyonluk türküleri söylemeye başlamıştı!
O sezon saha dışı olaylar sebebiyle şampiyon olamasa da ikinci olmuş ve play off maçları oynamaya hak kazanmıştı.
Play off maçları çok kötü geçmiş ve istenilen sonuçlar alınamamıştı !
Ama olsun yeni sezona bakacaklardı artık !
Ama takımın kaptanı bir tuhaftı!
Gole giderken ayağındaki topu rakip takımın kaptanına ikram ediyordu adeta!
O gol atacak takım kazanacaktı güya !
Ama adamın rakip kaleye gol atmaya niyeti yok gibiydi.Tam rakibi sıkıştığı anlarda sanki onların oyuncusuymuş gibi hücuma geçeceği,rakip kale önünde gol kovalayacağı yerde gelip kendi kalecisinden topu aldığı yetmiyormuş gibi bir de rakibe pas atıyordu!
Taraftar ikiye bölünmüştü çoktan!
Bir kısmı "Ne de olsa takımımızın kaptanı !" diyerek destek olurken,büyük bir taraftar kitlesi "Dışarı!" "Dışarı" diye tempo tutup kulüp yönetimini istifaya davet ediyordu!
Kaptana yani takımın forvetine güvenmiyorlardı.Onun takım için değil kendisi için oynadığını geç de olsa anlamışlardı.
Bir derbi maç oynanıyordu.
Taraftar için bu maçı almak, şampiyon olmak kadar önemliydi !
Bu zamana kadar yaptıklarını unutarak takımın kaptanı ve golcüsüne bu maçlık da olsa seslerini çıkarmayacaklardı.
Ama kaptan da rakip kaleciyi rahatsız etmemek için çabalıyordu sanki.
Tamam takım gol atamıyordu ama maçın bitimine beş dakika vardı ve gol de yememişlerdi.
Rakip korner atıyordu ve belki de maçın son atağıydı.Bizim kaptan koşarak kendi ceza sahasına geldi.
Taraftar onun bu takım savunmasına yardım etmek için kendi ceza sahasına kadar koşmasına alkışlarla karşılık verdi.Yoksa bu adam hakkında yanılıyor muyuz acaba diye akıllarından da geçmişti!
İşte rakip korneri kullandı.
Top ceza sahasına doğru süzülerek geldi .Defansına yardıma geldiğini zannettikleri takım kaptanları yükselip,bakıp,kafayı çaktı ve kendi kalesine golü attı!
Sahadaki rakip futbolcular bile donup kalmıştı!
Takımı adına gol atsın diye getirdikleri adam kendi kalesine attığı golle sadece maçı kaybetmemişlerdi!
Takım ruhu da o çimlere gömülmüştü o anda!
Sonradan anlaşıldı ki takım kaptanı "Bu takımda bir gelecek göremiyorum!Her sezon küme düşmemeye oynuyorlar.Ben şampiyonluk yaşamak ve sizin için gol atmak istiyorum !" diyerek ezeli rakipleriyle transfer görüşmesi yapmış!
Gitti rakip takıma.Etrafında nemalandırdığı birkaç taraftardan başka kimse kalmamıştı elbette !
Orada takıma girip girmeyeceği belli değildi.
Ama olsun her maçını seyretmeye gelen kendisinden ziftlenen bir avuç seyirci de gittiği takımın renklerine aşık olmuşlardı adeta !
Trübünde hala bağırıyorlardı "Kaptan nerede biz oradayız !" diye.
Onların renk değiştirmesini pek dert etmeyen diğer taraftarlar ise.
“Gittikleri iyi oldu! Üç kuruş paraya tenezzül edip forma rengini değiştirenlerden zaten bu takıma hayır gelmezdi !" diye söylendiler
Belki birisi öncülük eder yeni bir takım kurarlardı !
Belki her şey daha iyi olurdu.
Rakip kale dururken kendi kalesine gol atmak için çabalamayan,oynuyormuş gibi yapıp topu eveleyip geveleyen o takımın yerine forma rengine ,o rengin ruhuna uygun top oynayan yeni bir ekip !
Umut iyi bir şeydi ve umutluydular.
Tamam rakiplerinin devasa bütçeleri,modern tesisleri olabilirdi !
Ama onlar da ortaya yüreklerini koymuşlardı .Ötesi ?
İyi olacak demişlerdi bir kere !
