NİKSAR’IN ÇALIKUŞLARI EFSANE ÖĞRETMENLERİMİZ
MİNE- BAHATTİN SELİMBEYOĞLU (I)
Hasan Akar-M. Necati Güneş
“Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm.
Niksar’da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.”
Cahit KÜLEBİ
Çalı Kuşu Reşat Nuri Güntekin’in 1922 yılında yazdığı İstiklal Savaşı’nın son dönemlerinde en çok okunan romanı. Lise yıllarımızda hangimiz okuyup da hüzünlenmedik bu değerli eseri .Biz bu yazımızda Niksar’da doğup büyüyen daha sonra uzak diyarlara kanat açan iki çalıkuşumuzu, değerli öğretmenlerimiz Mine ve Bahattin Selimbeyoğlu çiftini İstanbul’da 24 Ocak 2025’de yaptığımız röportajın ışığında üç bölüm halinde konu edinmeye çalışacağız.
Bazı insanlar vardır, doğduğu, doyduğu topraklardan uzaklaşınca unuturlar. Ancak onlar kanatlandıkları yuvalarını unutmadılar, aksine daha da fazla bağlandılar zaman zaman hasret bırakılsalar da devrin siyasilerince memleketlerine.
Biz onları tanıdığımızdan beri Niksar’ın İstanbul’da kültür elçileri olarak biliyoruz. Yollarımız kültür çalışmaları nedeniyle ne zaman İstanbul’a düşse bu iki saygıdeğer öğretmenimizi ziyaret etmeden dönmüyoruz. Özellikle yıllardır sivil toplum kuruluşlarındaki kültür- sanat alanındaki aktif görevleri ve üniversitelerde öğrenim gören Niksarlı öğrencilerin yanında yer almaları, ihtiyaçlarına çoğu kez hızır gibi yetişmeleri toplumumuzda ve bizde her türlü takdirin üstünde olmuştur.
Bu kez daha hazırlıklıyız, kameralarımız, fotoğraf makinalarımız yanımızda. Aldığımız randevu üzerine Darıca İlçesi, Bayramoğlu Mahallesi’nde ocak ayının son günlerinde akşamüstü güneşin son ışıklarıyla iki güler yüzlü insan çift kanatlı bir bahçe kapısının önünde bizleri karşılıyorlar. Tabiat harikasına çevirdikleri bir bahçe içerisinde kültür ve sanatlarının bir yansıması olarak yaptıkları ahşap, müze evde misafir oluyoruz.
Hâl hatır suallerinden sonra özenle hazırlanmış bir sofrada Niksar’ın ev yemekleri ikram ediliyor…Sonrasında sanki Çamiçi Yaylasından getirilen şöminede yanan bir kütük ve tarihin derinliklerine ulaşan bir sohbet ve kayıt. Hazırladığımız sorulara cevaplar ve Bahattin Ağabeyin röportajları zenginleştiren Can Yücel’den, Nazım Hikmet’ten seçme birbirinden değerli şiirleri yorumlaması…
Önce memleket sevdalı iki eğitimci değerimizin kısaca hayat hikayelerine değinelim sonrasında röportajdan kesitler sunalım:
Mine Selimbeyoğlu
Mine Selimbeyoğlu, 1949 yılında Niksar’da Danişmendli Hükümdarlarından Sungur Bey Türbesi bitişiğindeki evlerinde doğdu. Babası Fesiyanıklar sülalesinden Sıtma Savaş memurlarından Mehmet Morkoyuncu, annesi Birinci Dünya Savaşında Rusların Kars ve Erzurum’u işgalleri üzerine ailesi ile birlikte yedi yaşında iken Kars’tan Niksar’a göç eden Fadime Eryılmaz Hanım’dır.
İlkokulu evlerinin 100 metre ilerisindeki Ulu Camii bitişiğindeki Ulucan İlkokulu’nda tamamladıktan sonra Tokat Öğretmen Okulu’nu kazandı.1965-1966 yılında mezun oldu. İlk görev yeri ülkemize çok sayıda özellikle Cumhuriyetimizin aydınlık yüzü olan köy enstitülü çıkışlı eğitim neferi yetiştiren değerlerin bulunduğu o yıllarda yoğun bir nüfusa sahip olan Niksar Yazıcık (Geyran köyü ) İlkokulu’dur.
Onun okumaya olan ilgisinde ve dünyanın en güzel mesleği olan öğretmenliği kazanmasında dizlerini çalışma masası olarak değerlendirdiği, duasını aldığı ve Mustafa Kemal’in annesi Zübeyde Hanım’ın sanki ikizi olarak gördüğü Dudu babaannesinin rolü büyük oldu.
1967 yılında meslektaşı tiyatro sahnelerinde tanıştığı rol arkadaşlarından Bahattin Selimbeyoğlu ile Niksar’da evlendi. Bu mutlu yuvadan Ahmet Selim ve Senem adını verdikleri iki güzel evlat doğdu.
Eğitim meş’alesini daha sonra sırasıyla Niksar Yolkonak İlkokulu, Albayrak İlkokulu, Gazi Ahmet İlkokulu’nda sürdüren Mine Öğretmen 1975 yılında eşiyle birlikte, Artova’ya (Yatılı Bölge Okulu) 1976 yılından itibaren de hasret kalacakları memleketlerinden İstanbul’a taşıyacaklardır. İstanbul’da Mehmet Akif İlkokulu’nda görevli iken 1989 yılında emekli oldu. Eğitim sürecini, Özel Sezin İlkokulu, Özel Efdal İlköğretim Okulu’nda 11 yıl yöneticilik ve öğretmenlik yaparak sürdürdü.
Bahattin Selimbeyoğlu
1945 yılında Niksar Çilehane Mahallesi’nde doğdu. Babası Selimbeyoğlu Sülalesinden Hacı Ahmet Efendi, annesi Budaklı köyünden Ali Pehlivan’ın kızı Rabia Hanım’dır. Baba tarafından soyu Kırım’dan 1800’lü yıllarda Sinop’a göç eden Öküzoğulları’na (asıl lakabı Kavizadeler) dayanmaktadır.
İlkokulu Gazi Ahmet İlkokulu’nda, ortaokulu Niksar Ortaokulu’nda okudu. Yatılı olarak Tokat Öğretmen Okulu2nu kazanarak 1961-1962 öğretim yılında mezun oldu.1962-1963 öğretim yılında bir yıl Niksar Özveren köyü İlkokulu’nda çalıştı. Bir yıl Özel İdare’de görev aldı. Balıkesir Necati Bey Eğitim Enstitüsü imtihanını kazanarak kaydoldu ve mezuniyetinden sonra 1965 yılında yeni açılan Giresun Görele Lisesi Matematik Öğretmenliğine atandı. İki yıl bu ilçede çalıştıktan sonra 1967 yılında eş durumundan Niksar Lisesi’ne tayin edildi. Görele ve Niksar’da çok sayıda tiyatro oyununu sahneye koyarak kendisi de rol aldı.
1975 yılında Artova Lisesi’ne isteği dışında tayin edildi. Bir yıl kadar burada çalıştıktan sonra İstanbul Erenköy Kız Lisesi’ne atandı.1995 yılına dek 20 yıl bu okulda çalıştı.1998 yılında Yeşilbahar İlköğretim Okulu’nda görev aldı ve üç yıl sonra 1998 yılında emekli oldu. Üç yılda Özel Eftal İlkokulu’nda çalışarak öğretmenlik hayatını sonlandırdı.
Halen eşi Mine Hanım ile Darıca’da tabiatla iç içe bir ortamda kuş seslerinin cıvıltısı içinde mutlu bir hayat sürdürüyor.
