Zurnacı Hidayet Usta’nın Oğlu Orhan Dondurma’nın Anlatımıyla Anılar
“Erbaa'nın Manas köyünden haber gelmiş, babamı ısrarla davet ediyorlar. Amcam Mehmet’le (Davul çalmaktaydı) Niksar Ovasından yola koyulup değişik havalar çala çala ovadaki çalışanlara bir güzel müzik ziyafeti çekip köye ulaşırlar.
Tabii eskiden düğünler bugün ki gibi kısa değil en az bir hafta sürüyordu.
Çok eğlenceli geçen bu düğün sona ermeden ikincisinin haberi ulaşınca babam kabul ediyor. Ancak köyüne gidip gelmek için 1 gün izin istiyor.
Manas'tan yola çıktıktan bir müddet sonra hava bozup yağmur başlıyor. Hazırlıksız oldukları için epeyce ıslanıp üşüyorlar. Uzaktan görünen bir ağılının bacasından çıkan dumanlar onları sevindiriyor.
Ağıla girdiklerinde bir masa üstüne konulmuş yiyecekler ve ocakta çok güzel bir ateşle karşılıyorlar. Bağırıp, çağırıyorlar, koyunlardan, kuzulardan başka ses seda yok.
Islak elbiselerini kurutup Manaslıların verdiği yol azığı ile karınlarını doyururken, ağılın daracık penceresinden bir kızla bir delikanlının kol kola geldiklerini görüp hemen kuzuluğa saklanıyorlar.
Ağıla giren kız ve delikanlı birbirlerine güzel sözler söyleyerek cilveleşiyorlar. Kız:
- Ah sevdiğim sen beni nasıl beğendin de âşık oldun? Deyince, delikanlı:
- Sevdiğim su helkilerini (bakraçlar) koluna takıp ta pınara giderken sallanmana vuruldum. Kız kahkaha atıyor, masadaki fındık, fıstık gibi yiyeceklerden atıştırıyorlar. Cilveleşmeler devam ediyor. Delikanlı:
-Aynı helkiler kolundaymış gibi suya gider gibi bir daha sallan 'da seyredeyim. Deyince, Kız pınara su doldurmaya gidişini orada sahneliyor. Delikanlı kendinden geçip kucaklaşıyorlar. Bu kez kıza soruyor:
- Ah sevdiğim sen benim neyime âşık oldun güzelim?
-Sevdiğim düğünlerde, derneklere halay başını çekip te oynamana vuruldum. Kız:
-Haydi sen de bir oyna da o anı bir daha yaşayalım. Deyince, delikanlı:
- Tey tey ! Diye bir nara atıp:
- Vur ulan davulcu!
Der demez, babam ile amcam kuzuluktan davul -zurna çalarak çıkıyorlar.
Tabii bu durum karşısında delikanlı ile kız neye uğradığını şaşırıp korkarak süratle ağıldan kaçıyorlar.”

Oğlu Orhan’ın babasına yazdığı bir şiir
Dünyaya geldi bin dokuz yüz otuzda
Kuyucak’ta doğdu Veli oğlu Hidayet Usta
Haber ettiler, konu komşu her dosta
Merhaba dedi doğaya Hidayet Usta
Müzikle tanıştı küçük yaşta
Ona hizmet etti en büyük aşkla
Sevgi ve saygı kuralıydı en başta
Damla damla doluyordu Hidayet usta,
Himmet aldı ustasının elinden,
Takip etti perdesinin telinden,
Zurnasının name döken sesinden,
Kulaklara küpe oldu Hidayet usta.
Hidayet Usta’nın Çakır Usta ile Bir Anısı
“Babam, Niksar’ın köklü ailelerinden tanınan birisinin çalmak için düğününü alır. Düğün sahibi der ki:” İki kat (çift takım) davul zurna çaldıracağım Hidayet Usta. Kendi ayarında bir davul-zurna daha bul, getir. Bunu sana bırakamıyorum.” der.
Babam da: “Hay hay olur “der ve Reşadiye Büşürüm köyünden kendisinden yaşça büyük ünlü Çakır Usta’ya haber gönderip ayarlar. Gelince de:” Birlikte çalacağız düğünü “der. Tarih, gün gelir ve çok görkemli bir düğün başlar.
Çakır Usta Niksar’da evimize çokça uğrar misafir olarak bizde kalırdı. Onun çok güzel muhabbetine şahit oldum. Onlara defalarca saz çalıp türküler söyledim. Birbirlerine hitapları öyle saygılıydı ki babam ona Ustacığım der, Çakır Usta ise Hidayet Usta diye seslenirdi.
Bildiğiniz gibi bizim yörenin düğünleri üç gün olur. Cuma günü başlar pazar öğle sonu biter. Gelin alınınca düğün sonunda eşlik eden insanlara yemek ikram edilir. Sonrasında hayırlı olsun denilerek herkes evlere dağılır. Şöyle geriye baktığımızda ne güzellikler yaşamışız.
Düğünün ikinci günü sabah tekrar başlar ve mehterler çeşitli eserler çalarlar. Komşuların düğün evine hediyeler gönderirler Tepsi sini üzerinde çocukların ellerinde konvoy ile davul zurna eşliğinde hediyeler komşularla düğün evine getirilirdi.
Çocuklara taşıyıcı oldukları için bahşişler, para, şeker veya çikolata verilirdi. Bu kına sinisine sırayla bir babam bir Çakır Usta gidiyor. Hediye töreni sonrasında bir genç gelir ve elinde bir mektupla Çakır Usta’yı sorar. Babam:” Neden arıyorsun Çakır Usta’yı? Der. O da: “Çok önemli Hidayet Ustam, hanımı bunu yolladı” diyerek mektubu gösterir. Babam: “Bana ver iletirim, sen git “ sözleri üzerine genç geri gider. Mektup deyince ağzı kapalı zarf içinde değil. Bir kâğıt parçasına yazılmış. Babam kâğıdı açar ve okur. Hanımı şunu yazmıştır:” Çakır Usta bizim kız kocaya kaçtı, durma hemen gel”
Babam bir an düşünür ne yapacağına karar veremez. Sonra Çakır Usta merasimden gelir. Babam, olan bitenle ilgili hassas davranır ve hiç te bozuntuya vermez. Çakır Usta’ya: “Ustam, senin davulcu oğlun Ali törene benimle gelsin, onu bir test edeyim” deyince o da:” Hay hay onur duyarım” sözleriyle memnuniyetini dile getirir.
Babamın davulcusu da İhsan Amcamdır. Çakır Ustayla kalır. Komşu evine mehter eşliğinde varılır ve çocuklara hediyeler hazırlanırken babam Davulcu Çakır Usta’nın oğlu Ali’yi bir kenara çekerek: “Ali ablan kocaya kaçmış. Bak annen yollamış bu kâğıdı. Zorla mı kaçmıştır, yoksa gönül razılığıyla mı olmuştur? “Deyince Ali ağzını bozmaya başlamış: “Ben ona sorarım, gösteririm “diye kızınca “Ali bakar mısın, doğrusunu bana anlat” demiş babam.
Ali de:” Hidayet Amca, bizim köyün çobanı var, kız kardeşimi kendisine aşık etmiş. Ölürüm de başkasına varmam diyor. Kaç defa istemeye geldiler ama babam vermedi.” Şeklinde sözler sarf edince babam rahatlamış:” Bak evladım Ali, iki gönül birbirlerini sevmişler. Bırakalım mutlu olsunlar. Sen de kızma, kötü söyleme ve babana anlatma. Ben uygun bir zamanda babana:” Olan olmuş birbirlerine kavuşmuşlar” derim. Babanın moralini bozmayalım sözleriyle Ali’yi ikna edince, o da:” Tamam Hidayet Amca “demiş ve düğün evine gelmişler.
Çakır Usta soruyor, nasıl buldun Ali’yi Hidayet Usta demiş. Maşallah ustam, mükemmel iyi yetiştirmişsin. Der çok mutlu olur Çakır Usta.
Pazar günü gelin alınır, düğün sahibi çok memnun kalır fazlasıyla ödemesini yapar. Çarşıda kahvede oturulur. Babam:
-Ustam senin çol, çocuk ne var ne zaman düğünlerini çalmaya çağıracaksın beni?
-Ya Hidayet Usta sorma yetişkin bir kız var. Bir çoban musallat oldu kıza ikide bir dünür geliyorlar. Ne yapacağım bilemiyorum, razılığım yok. Kızın da gönlü onda.
-Ustam kızın istiyorsa ver.
- Ya Hidayet Ustam bir öğretmen, memur olsun istiyorum, geleceğini düşünüyorum.
-Ya Ustam iki gönül bir olunca yapamayacakları bir şey olmaz. Bırak mutlu olsunlar, sana bahanesi olmaz.
- Hayırlısı
Çaylarını içmişler. Çakır Usta:
-Bize müsaade Hidayet Usta, yolumuz uzun, kalkalım.
-Tamam ustam.
-Kalkmadan önce sana bir şey söyleyeceğim. Ustam elden duyacağına benden duy. Senin kız çobana, sevdiğine kaçmış.
-Sahi mi söylüyorsun, essahtan mı Hidayet Usta?
-Vallahi haber dün geldi. Yengem bu yazıyı yollamış. İki gönül mutlu olsun ustam.
Çakır Usta bayağı düşünüp durduktan sonra:
-Hidayet Usta sana bir sorum olacak.Ya, bunun anasını da ben kaçırdıydım da onun bir etkisi olmuş mudur acaba?
Çakır Usta çok güzel esprili bir insandı. Hep birlikte gülerek ayrılırlar.”
