YOLUNU BİLEN AT VE NİKSARLI BİR ORMAN MUHAFAZA MEMURU SAFVET DİRİM -2-

Evet, Aziz Nesin (1915-1995) bu hikâyeyi 1973 yılında” Hayvan Deyip Geçme” adlı eserinde ilk kez yayınlamış. Hikâyeyi kendisine gönderen olay kahramanını kim olduğunu henüz bilemiyoruz ama biraz sonra kendisinden bahsedeceğimiz Orman Muhafaza Memuru Saffet Dirim'in bu hikâyede geçen olayda geçen atı özellikle kendisinin bıraktığını sağlığında ailesi ile paylaştığını öğreniyoruz. Ve kendisine hak veriyoruz üç ormancının bir oduncuya o dönem şartları içinde güçlerinin yetmemesinin mümkün olamayacağını hemen hepimiz biliriz. Hatta halk arasında ormancıların geniş yetkilerle donatıldığını ortaya koymak için köylerine gelen bir kaymakamı ağırlayan hanımefendinin : “A be oğlum keşke biraz daha okusaydın da ormancı olsaydın” yakıştırması uzun yıllar belleklerde kalmıştır.
Biz gelelim bu eserde sözü edilen Orman Muhafaza Memuru Saffet Dirim'in kısa hayat hikâyesine. Niksar'da görevli iken duyduğum bu şahsiyetle ilgili araştırma yapma isteği Tokat Anadolu Lisesi Müdür Başyardımcısı olarak görev yaptığım yıllarda onun kızı Sezen Dirim Şenel Hanımla ile tanışmamızla vücut buldu. Sezen Hanım Tokat Sigara Fabrikası kapatılınca emekliliğe kalan süresini tamamlamak üzere 2012 yılında görev yaptığım okula atanmıştı. Bir sohbetimiz sırasında babası ve bu eserin bahsi geçince bize de bu konuyu araştırmak düştü.
Bu satırların arasından gerekli bilgi ve fotoğrafları temin eden Sezer Dirim Şenel ve eşi Turan Şenel'e, telefonla da olsa bilgi edindiğim Saim Dirim'e, Sait Dirim'le ve Tokat'ta 2 Mart 2016'da görüşme imkanı bulduğum, Safvet Dirim'in yeğeni Vahdet Dirim'e teşekkür ediyorum.
Saffet Dirim Niksar'ın köklü ailelerinden biri olan Nalbantoğulları'ndandır. Dedesi Hacı Osman Efendi (1844-1921),ninesi Teslime Hanım (1869-1932) dır. Babası Hacı Salih (1901-1952),annesi Feride Hanım (1905- ?) dır. Hızarlar Mahallesi nüfusuna kayıtlı olup 1.07.1934'de Niksar'da doğmuştur. Dört kardeştirler. Salih, Sadık ve Servet Dirim hâlâ hayattadır. İlkokulu Ulucan İlkokulu'nda tamamlamış, Niksar Ortaokulu'na devam etmişse de ikinci sınıfta iken okuldan ayrılmıştır. Askerlik görevini ifa edince o yıllarda popüler bir meslek olan ormancılığa heves etmiş, 17 Mayıs 1958 tarihinde Niksar Orman Müdürlüğü'nde açıktan atama yoluyla göreve başlamıştır. Bir müddet sonra da Eskişehir'de açılan kursu başarıyla tamamlayarak Orman Muhafaza Memuru olarak görevine devam etmiştir. Mesleğinin son yıllarında 04.07.1973 tarihinde Yozgat Akdağmadeni Orman Müdürlüğü'nde görevlendirilmiştir. Erbaa'da da çalışan DİRİM'in son görevi Yozgat Milli Çamlığı'dır.  Evini Yozgat'a götürmemiş, dilekçesini vererek 1986 yılında emekli olmuştur. Emeklilik sonrası Niksar'da 20 Aralık 2000'de vefat etmiştir.
Safvet Dirim sağlığında 1963 yılında Mevlüde Hanımla mutlu bir yuva kurmuş;  Saim, Sait ve Sezen adını verdikleri üç evlat sahibi olmuştur. Sait Dirim (1965 doğumlu) İstanbul Belediyesi'nde görevli, Sezer (1966 doğumlu) emekli ve Saim Dirim(1971 doğumlu) ordu mensubu olarak görev yapmaktadır.
1966 doğumlu, Tokat Sigara Fabrikası'ndan emekli kızı Sezen Dirim Şenel'in 16 Mayıs 2012 tarihinde bize anlattıkları:
“Babam Niksar'da çok sevilen, fakir babası bir insandı. Giyimine kuşamına çok dikkat ettiği için Süslü Saffet olarak bilinirdi. Öyle ki bir giydiğini bir daha giymeyecek derecede titizdi. Bir dilim ekmeği kırk kişiyle paylaşacak kadar da gani gönüllüydü. Son görevi Yozgat Mil Çamlığı Milli Parkı Orman Muhafaza Memurluğu idi ama yaşı ilerlediği için olsa gerek çok ısınmadı oraya. Ben bu yaştan sonra Çamlık'ta oyuncaklarla, çocuklarla uğraşamam diyerek emekliliğini istedi. Evin bir kızı olduğum için olsa gerek üzerime titrerdi. Emekli olduktan sonra kalp rahatsızlığı başladı bu yüzden evliliğimi geciktirdim ama babam hep mürüvvetimi görmek istedi adeta evliliğe zorladı. Hep senin düğününü göremeyeceğim diye hayıflanırdı. Nikâhımı gördü ama 2000 Aralık ayında yapılan düğünümüzden on gün sonra 20 Aralık 2000'de vefat etti.